29.3.06

 

Faraway, so close!

Περασμένα μεσάνυχτα .Μόλις με επισκέφτηκαν ξανά, κάποιοι ενοχλητικοί σωματικοί πόνοι, και είμαι μόνος.Όχι ακριβώς μόνος..Αυτή κοιμάται.Τόσο απομακρυσμένη...

"Ποτέ δεν ήσουν τόσο απόλυτα ,τόσο ολοκληρωτικά εγκαταλειμμένος από τον κοντινότερο σου άνθρωπο όσο όταν αυτός ο άνθρωπος κοιμόταν.Και ξανά, πολύ συχνά ερχόταν στο μυαλό του η εικόνα του βασανισμένου Ιησού στον κήπο της Γεσθημανή, όπου εκείνος πνιγόταν από το φόβο του θανάτου, αλλά οι μαθητές του κοιμόταν ,κοιμόταν μακάρια...." ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ. "ΚΛΑΙΝ ΚΑΙ ΒΑΓΚΝΕΡ".

Comments:
Τι, Έσσε τον ελέγανε αυτόν! Φτου ρε γαμώτο και τον προφέρω Χέσε τόσο καιρό!!!
 
Καλώς ήρθες φίλε!
 
Δεν φτάνει που μου βρώμισες το πεντακάθαρο μπλογκ με τα σχόλια σου(πεντακάθαρο,ούτε ένα σχόλιο δεν είχε), αλλά είσαι και βρομόστομος.Ευχαριστώ φίλε για την επίσκεψη.(Για τιμωρία σου δεν θα γράψω τίποτε άλλο, για να μην το υποκλέψεις και αυτο.)
 
Δηλωνω τρελα ερωτευμενη με τον Χεσε Μεσα και πνιγομαι απο μια τοσο δυνατη επιθυμια...να....να.....να....να...παω να......



(συνεχιζεται)
 
Oύτε τον πόνο του δεν μπορεί να πει κανείς που αμέσως τον πιάνεται στο δούλεμα.Tι είστε εσείς ρε?Μorgana εδώ δεν είναι ironic blog, αλλά iponi(οι πόνοι)blog.
Thanks.
 
ζητω ταπεινα συγνωμη και μπαινω μονη μου τιμωρια...
 
Αχ τι καυμός ... η παρουσία του είναι αισθητή κυρίως όταν κοιμάται ! Ενίοτε είναι σαν να πριονίζουν δέντρα . Εσσε μέσα ! :)))
 
Μιλήστε της, πείτε της το και το. Να δείτε που θα νοιαστεί και δεν θα νιώσετε μόνος.

(Η αγάπη κάνει τη χαρά διπλή και την πίκρα μισή.)

Αν κρύβουμε μέσα μας τους πόνους μας, κανείς μα κανείς δεν θα μας νιώσει.

Με αγάπη

Παράγραφος
 
Αγαπητή Παράγραφος, εσείς σίγουρα ξέρεται καλύτερα τον χειρισμό δύσκολων και επώδυνων καταστάσεων. Η συμβουλή σας είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.Σας ευχαριστώ πολύ.
 
tha xaro poli na sas exo stin parea mou

www.nonprivatelife.blogspot.com

efxaristo poli
 
Με αυτήν όμως επιλέξατε να συνεχίσετε τη ζωή σας,καλέ μου resident!Θα πρέπει να δεχόμαστε ολόκληρο το "πακέτο",χωρίς παράπονο,ούτε καν κρυφή διαμαρτυρία.
Σκληρό αλλά αληθινό...
 
Εγώ έφταιγα που ένιωθα μόνος.Δεν ήθελα να ενοχλήσω.Ισα ίσα που σε τέτοιες περιπτώσεις έχω αμέριστη συμπαράσταση.
Πάντως καλή μου georgia, αν αποδειχθεί ότι η επιλογή μας ήταν λάθος, τότε με βαριά καρδιά πρέπει να πούμε αντίο. Σκληρό,πολύ δύσκολο,αλλά ανθρώπινο.
Και κάτι άλλο:ο πόνος που νιώθω όταν αφήνω κάποια, όχι γιατί μου έχει κάνει κακό αλλά επειδή βαρέθηκα η δεν ταιριάζαμε,είναι μεγάλος.Νιώθω σαν να σκοτώνω ένα αθώο πλάσμα.Καλύτερα να με αφήνουν παρά να αφήνω.
 
Συνήθως σας συμβαίνει να αφήνετε εσείς μια σχέση;
Αυτό που λέτε,ότι είναι σα να σκοτώνετε ένα αθώο πλάσμα όταν φεύγετε από μια σχέση,μου φαίνεται λίγο υπερβολικό ως διατύπωση - εκτός κι αν πρόκειται για έναν πολύ καλό και γλυκό άνθρωπο που τυχόν σας λάτρευε.
Από την άλλη όμως,θα έπρεπε να εκτιμάτε αυτήν την προσφορά.Αν σταματήσετε να νιώθετε κάτι ή - χειρότερα - δε νιώσατε ποτέ τόσο δυνατά όσο εκείνη,νομίζω πως καλά κάνετε και φεύγετε.Θα έλεγα όσο πιο εγκαίρως,τόσο καλύτερα.
Η γνώμη μου είναι ότι είναι σωστό να είμαστε ειλικρινείς - δεν επιτρέπεται όμως να γινόμαστε και σκληροί ή σαδιστές απέναντι στο "αθώο πλάσμα".
 
I cannot live with You –
It would be Life –
And Life is over there –
Behind the Shelf

Emily Dickinson
 
Τι έγινε; Ξαναξεκίνησες; Θα μείνεις; Πες μας να ξέρουμε κι εμείς!

Καλή αρχή - για δεύτερη φορά :))
 
georgia.m said...
"Συνήθως σας συμβαίνει να αφήνετε εσείς μια σχέση;
Αυτό που λέτε,ότι είναι σα να σκοτώνετε ένα αθώο πλάσμα όταν φεύγετε από μια σχέση,μου φαίνεται λίγο υπερβολικό ως διατύπωση -εκτός κι αν πρόκειται για έναν πολύ καλό και γλυκό άνθρωπο που τυχόν σας λάτρευε"

Θα έλεγα fifty fifty.
Oντως ήμουν λίγο υπερβολικός(η υπερβολή με χαρακτηρίζει.Προσπαθώ να το αλλάξω)
"...έναν πολύ καλό και γλυκό άνθρωπο που τυχόν σας λάτρευε..." Οσο γι αυτο επεσες μεσα.Ειχα αυτη την τυχη αρκετες φορες στη ζωη μου, γι αυτο και αγαπαω τις γυναικες ιδιαιτερα.Δεν θελω να πω πιο πολλα.
Γενικά θα ήθελα να γνωρίζω και να ερωτεύομαι όσες πιο πολλές γυναίκες γίνεται, με συγκρατεί όμως ένας έμφυτος και καλλιεργημένος από την αγωγή μου ,σεβασμός για την ψυχή του άλλου, αλλά και ο φόβος της αλλαγής.


mickey@
Για δες ποιος μιλάει! έγραψε 3 ποστ σε 3 μήνες.Tι να γράψω βρε Μίκυ, με καλύπτουν και μου γεμίζουν το χρόνο τα υπόλοιπα μλογκς που νομίζω ότι είναι περιττό.Aφήνω τους καλύτερους σε αυτή τη δουλειά να το κάνουν.Ας εξασκεί ο καθένας την τέχνη που γνωρίζει.Αν έχω κάτι σημαντικό που θα χρειαστώ γνώμες, η είναι κάποιο βίωμα που αξίζει να το μοιραστώ ,θα επανέλθω.
THANKS!
 
Ακόμα οι πόνοι????
Ούτε γέννα να ήτανε...
 
Please welcome a new blog in the town

www.nonprivatelife.blogspot.com

Thank you
 
@Λαμπρούκος Αν δεν πιασω τα 100 σχολια, δεν γραφω αλλο.
 
Αντε να βάλω ένα ακόμα να αυξηθεί ο αριθμός .
 
Οι κατοστάρες είναι οι σπεσιαλιτέ μου - μαζί με τα σεντόνια και το outing του κ. Νομάρχη μας φυσικά ;)

Πώς τα θέλεις;
 
Καλά, εσύ είσαι πιο τεμπέλης κι από μένα :))
 
Και όμως έχω μια full time και δυο part time job. Σαββάτο και Κυριακή του Πάσχα θα χτυπήσω 30 ώρες εργασίας σε δυο διαφορετικές τεμπελοδουλειές .
 
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
 
Σας ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. (ξέρετε εσείς)

Με εκτίμηση και αγάπη

Παράγραφος
 
Σας ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. (ξέρετε εσείς)


Με εκτίμηση και αγάπη

Παράγραφος




Παρασκευή, 5 Μαϊου 2006
 
@paragrafos

Να είστε πάντα καλά.
 
Καλή αρχή!
Πολλές φορές έχουμε την ανάγκη ο άλλος από μόνος του, ως δια μαγείας, να καταλάβει τι μας βασανίζει, να έρθει να μας αγκαλιάσει και να τα πάρει όλα μακριά. Χωρίς να χρειαστεί να του πούμε τίποτα...
Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Μου συμβαίνει κι εμένα. Είναι όμως ένα λίγο αυτοκαταστροφικό συναίσθημα αφού, όπως λέει και η σοφή και αγαπημένη μας Paragrafos, μπορούμε απλά να πούμε στον άλλο οτι τον χρειάζομαστε. Είναι τόσο απλό!
 
Δημοσίευση σχολίου



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?