22.10.06

Έχω την εντύπωση ότι οι πιο πολλές ερωτικές σχέσεις,αργά η γρήγορα,κτυπάνε σε σκόπελο.Κάποια στιγμή ένας από τους δυο η και οι δυο ταυτόχρονα,νιώθουν ότι οι καλές μέρες έχουν περάσει στο παρελθόν.
Ελπίζω να υπάρξει διάψευση από κάποιον φίλο η φίλη.
"Αγάπη μου είμαστε εκτός χρόνου,
οι γλυκές μέρες της άνοιξης έχουν περάσει πια,
το κρασί που ρέει από την κανάτα έχει ξινίσει…
Our best days have come,
Our best days are gone"
Πικρόχολοι στίχοι από το τραγούδι
Darling we re out of time των cracker .
Μάλλον, είναι λάθος μας η προσδοκία.
Θα 'πρεπε να ξέρουμε ότι οι καλύτερες μέρες παρέρχονται.
Αν το ξέραμε, ίσως να μην πόναγε και τόσο.
Αλλά τότε ο έρωτας δεν θα μας είχε απογειώσει!
Hello!
@julia,Debby, andy
Θα συμφωνήσω με όλους . Να προσθέσω όμως ότι κάποια στιγμή δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν είσαι με έναν άνθρωπο γιατί τον αγαπάς η απλά γιατί τον έχεις συνηθίσει και ίσως φοβάσαι να κανείς ένα βήμα προς την αβεβαιότητα,πέρα από όλες τις ασφάλειες που υπάρχουν. Εκτός από αυτό ίσως όταν περάσει ο ερωτάς να σε κρατάει στη σχέση και ο σεβασμός για την ψυχή του άλλου και ο φόβος σης μοναξιάς.
Εντάξει, εντάξει, ξέρω, όλοι είμαστε μαζί με κάποιον γιατί απλά τον αγαπάμε, αν δεν τον αγαπάγαμε δεν θα είμαστε μαζί.
Όλοι αυτό λέμε. Σίγουρα για κάποιους θα ισχύει.
Εύχομαι καλό βράδυ σε όλους σας!
Ολα παίζουν Resident. Αρκεί να περνάς καλά. Αν θες πάντα το καλύτερο ποτέ δεν θα είσαι ικανοποιημένος.
Είναι λογικό, όταν ΔΕΝ γνωρίζουμε κάτι, όλα να μας φαίνονται ιδανικά και να εντυπώνονται στον εγκέφαλό μας με την ένδειξη "SUPER". Και στη συνέχεια, τα ίδια ή άλλα ερεθίσματα, να εντυπώνονται με την ένδειξη "ΚΑΛΟ", "ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ", "Ε, ΚΑΛΑ, ΤΟ 'ΧΟΥΜΕ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ", "ΒΑΡΕΤΟ", "ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ", "ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΙΔΙΟ" και διάφορες άλλες ετικετούλες.
Το μυαλό μας παίζει περίεργα παιχνίδια και καλό θα είναι να μάθουμε να ζούμε με αυτά. Ίσως οι επερχόμενες "ανακαλύψεις" των Νευροεπιστημών να "σκοτώσουν" κάποτε την ερωτική "(παρα)φιλολογία" και τον "παραδοσιακό" ρομαντισμό, αλλά παράλληλα μπορεί να δώσουν μια λύση σε όλα αυτά τα "απαισιοόδοξα" και να εκτιμήσουμε περισσότερο εκείνην/ον που έχουμε δίπλα μας, χωρίς να αναπολούμε τις "καλύτερες μέρες" ;)
Of course, I might be wrong...
Υ.Γ. Απλώς ήθελα να εκφράσω μια διαφορετική οπτική γωνία, που με απασχολεί σοβαρά στις σχέσεις μου.
Ενδιαφέρουσες οι απόψεις σας.Λόγω έλλειψης χρόνου σας καλημερίζω με ένα τραγούδι σχετικό με το ποστ.
Kαι να μην ξαναχαθείτε από τα blogs.Eιδικά εσένα Georgia,μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε.
http://www.youtube.com/watch?v=TvMZAP0KnB0
Θα θέλαμε να ξέρεις πώς όσα χρόνια κι αν περάσουν η οικογένειά μου κι εγώ δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τη συμπαράσταση εκείνης της ημέρας !
Με αγάπη και ευγνωμοσύνη
Α + Κ + Μ-Φ
Και κάθε σχέση αφήνει πίσω της ένα φάντασμα, που άλλες φορές τρομοκρατεί, και άλλες απαλύνει τους πόνους της ζωής.
Ετσι είναι, τι να κάνουμε... Τίποτε δεν είναι για πάντα, γιατί να ξεφεύγουν οι σχέσεις από τον κανόνα;
Φίλε resident, εννοείται πως θα δημοσιεύσω και φέτος στήλη με τα καλύτερα μου άλμπουμ για τη χρονιά!
Πολλά φιλιά και μην μου θλίβεσαι...
Σου αφιερώνω το "Trumpets" των Walkabouts.
Αφού σου αρέσει και σένα ο Βέρθερος, τι λέμε τώρα;;;
Διπλά αφιερωμένο το trumpets (λόγω στίχων), καθώς και όλα σχεδόν τα τραγούδια του Tom Waits.
Λοιπόν, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ, ΓΕΡΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑΑ!!!!!
Αγάπη, αγάπη, αγάπη!
ΧΧΧΧΧΧΧΧ
<< Home